เกิดอะไรขึ้น?? อริยสงฆ์สายพระป่า..จำสมเด็จพระบรมราชินีนาถในรัชกาลที่ ๙ ไม่ได้..

แบ่งปัน

 

“หลวงปู่ชอบ” แผ่เมตตาถวาย ในฐานะทรงเป็น พ่อจ้าวหลวง…แม่จ้าวหลวง ที่ทรงเป็นยอดคนแห่งแผ่นดิน และทรงเป็นปิ่นปักรักษาแผ่นดิน

แต่อย่างไรก็ตาม พระองค์จริง ๆ ของพ่อจ้าวหลวงและแม่จ้าวหลวง ท่านก็ดูเหมือนจะไม่รู้จัก

 

สำหรับเรื่องที่ “หลวงปู่ชอบ” ได้เห็นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙

.

และไม่ทราบว่าท่านคือ แม่จ้าวหลวงที่ท่านได้รับพระมหากรุณาธิคุณถวายอุปการะเนือง ๆ

ก็ดูจะเป็นเรื่องธรรมดาของพระป่ากันจริง ๆ

มีเหตุการณ์หนึ่ง… จำได้ว่าเป็นคืนวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๓ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินไปเป็นองค์ประธาน….ในการสวดพระอภิธรรมที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพิธีธรรมสวดให้เป็นการบำเพ็ญกุศลถวาย..พระคณาจารย์ที่มรณภาพด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตก ณ วัดพระศรีมหาธาตุ

.

เมื่อทรงทราบว่า “หลวงปู่ชอบ” ได้มาในงานนี้

.

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ก็เสด็จ ฯ จากพระเก้าอี้ที่กำลังประทับอยู่ ไปทรงกราบนมัสการด้วยความเคารพ .

ประทับบนลาดพระบาท ทรงหมอบกราบ และทรงประนมพระหัตถ์ตลอดเวลาที่มีพระราชกระแสรับสั่งกับหลวงปู่

.

ผู้เขียน(คุณหญิงสุรีพันธุ์ มณีวัต) นั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง ใจไม่ดีด้วยเกรง ว่า จะไม่ทรงทราบว่า หลวงปู่เป็นอัมพาต พูดไม่ค่อยได้

.

 

ท่านผู้หญิงเกนหลง สนิทวงศ์ จึงสั่งให้ผู้เขียนไปเฝ้าฯ และกราบถวายบังคมทูลความให้ทรงทราบ เพราะดูท่านสนพระทัยมีพระราชกระแสตลอดเวลา

.

สมเด็จพระนางเจ้าฯ ทรงพระสรวล รับสั่งว่า “มิน่า หลวงปู่ไม่พูดด้วยเลย ท่านได้แต่มองนิ่งอยู่”

.

กราบบังคมทูลว่า นั่นท่านกำลังแผ่เมตตาถวายเพคะ ปกติหลวงปู่จะแผ่เมตตาให้เวลาคนมากราบ…. ที่ท่านมองนิ่งอยู่อย่างนั้น ท่านกำลังถวายพระพร

.

สมเด็จฯ ทรงพยักพระพักตร์อย่างเข้าพระทัย ทรงกราบอีกครั้งหนึ่ง จึงเสด็จกับไปประทับที่พระเก้าอี้อีกด้านหนึ่ง

.

เมื่อพระองค์จะเสด็จกลับไปที่พระเก้าอี้ เพื่อทรงทำหน้าที่องค์ประธานพิธีต่อไป

ก็ไม่ทรงลืมที่จะมีพระราชกระแสให้ผู้เขียน อย่าลืมจัดน้ำถวายหลวงปู่ให้ดี

 

….

อยู่ทางนี้ หลวงปู่หันมาถามผู้เขียนเบา ๆ ว่า ใคร….?”

ผู้เขียนยังตั้งตัวไม่ติด ด้วยไม่คิดว่า หลวงปู่จะไม่รู้จักสมเด็จพระบรมราชินีนาถ

.

จึงกราบเรียนถามว่า หลวงปู่ถามถึงใคร

ท่านว่า ที่มาเมื่อกี้นี้น่ะ เพิ่นงามนะ

จึงรีบเรียนท่านว่า สมเด็จฯ เจ้าค่ะ สมเด็จพระบรมราชินีนาถ

.

 

.

กราบเรียนไปแล้ว หลวงปู่ก็ยังทำหน้างง

.

คิดว่าเสียงเราคงไม่ชัด จึงเรียนซ้ำไปอีก แต่สีหน้างงของท่านก็ยังไม่ดีขึ้น

.

ท่านเจ้าคุณเทพเมธาจารย์ แห่งวัดโพธิสมภรณ์ อุดรธานี นั่งอยู่ใกล้ ๆจึงต้องบอกหลวงปู่เสียงดัง..

..

เมียพระเจ้าแผ่นดิน !

.

นั่นแล้ว สีหน้าของหลวงปู่จึงบอกความกระจ่าง…เข้าใจอย่างถ่องแท้

.

ยิ้มแล้วชมซ้ำ เพิ่นงามน้อ !

เสียแรงเราเคยภูมิใจว่า ใช้คำราชาศัพท์ได้อย่างถูกต้องตลอดมา

แต่คราวนี้ต้องนึกขันตัวเอง ที่ทำให้ไม่เป็นที่เข้าใจแก่หลวงปู่เลย…!

.

ภายหลังมีโอกาสได้เฝ้าเบื้องพระยุคลบาท จึงได้กราบบังคมทูลเรื่องทั้งหมด รวมทั้งที่หลวงปู่ชมพระสิริโฉม “เพิ่นงามน้อ” ด้วย

.

สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ แย้มพระสรวล

เมื่อทรงรำลึกถึงเหตุการณ์ครั้งนั้น รับสั่งว่า “คืนนั้นไม่ทราบว่า หลวงปู่ท่านพูดไม่ใคร่ได้ แต่นั่นแหละ….กราบพระอริยเจ้าอย่างหลวงปู่แล้วชื่นใจ”

……………………………..

ที่มา : http://www.dharma-gateway.com/monk/monk_biography/lp-chob/lp-chob-hist-38.htm

และเพจ ละออง ใต้พระบาท

 




ความเห็น

ผู้เขียน

เขียน 10319 เรื่องบนเว็บไซต์นี้

สำนักข่าวเจ้าพระยาดำเนินกิจการเพื่อสาธารณะประโยชน์และไม่แสวงหากำไร
Copyright © 2019 สำนักข่าวเจ้าพระยา. All rights reserved
web analytics