THE KING IN MY HEART

แบ่งปัน

48

THE KING IN MY HEART

 

ในเมืองไทย  ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็มีประโยคหนึ่งที่คุ้นตา ไปไหนมาไหนมักจะพบเห็นได้อย่างง่ายดายเสมอๆ  คือประโยคที่ว่า “เรารักในหลวง” 

ประโยคสั้นๆเพียงเท่านี้ก็สามารถทำให้คนทั่วโลกรับรู้ได้ว่าคนไทยรักในหลวงและเคารพในหลวงมากขนาดไหน และความรู้สึกที่ว่า “ในหลวงทรงอยู่ในหัวใจของคนไทยทุกคน”นั้น  คงเกิดเกิดขึ้นในหัวใจของคนไทยทุกดวงอีกเช่นกัน  

พระองค์ทรงมีอิทธิพลต่อข้าพเจ้า และคนไทยทุกคน หรือแม้แต่ชาวต่างชาติ เพราะสิ่งที่พระองค์ทรงให้กับประชาชนนั้นมากมายยิ่งกว่าสิ่งที่พระองค์ได้รับ  และจะมีสักกี่คนบนโลกใบนี้ที่จะยอมเป็นผู้ให้  และให้มาโดยตลอด  ให้ด้วยความรัก ความเมตตา  และความห่วงใยที่พระองค์ไม่เคยมองข้าม

จนอาจกล่าวได้ว่าไม่มีพื้นที่แห่งใดในประเทศไทยที่ในหลวงไม่ได้เดินผ่าน  เช่นเดียวกับที่ในหลวงเคยตรัสไว้ว่า “หากคนไทยไม่ทอดทิ้งเราแล้วเราจะทอดทิ้งคนไทยได้อย่างไร”  

ดังเรื่องที่ข้าพเจ้าเคยได้รับรู้มา คือ “มีนักเรียนคนหนึ่งเขียนจดหมายถึงในหลวงว่า  บ้านของเขาจนมาก  พ่อเสียชีวิตไปนานแล้ว  อยู่กับแม่สองคน  และแม่ก็ป่วยมากเดินไม่ได้เลย  ซึ่งบ้านของเขาไม่มีรายได้  บางวันไม่มีข้าวกิน  ขอให้ในหลวงช่วย  และในหลวงก็ทรงตอบจดหมายกลับไปว่า ไม่ต้องเสียใจ ให้พยายามตอบแทนพระคุณแม่ พยายามเรียนหนังสือเก่งๆ ในหลวงจะพยายามช่วย” 

เพียงแค่การตอบจดหมาย  สำหรับบางคนอาจเห็นเป็นเรื่องเล็ก  แต่สำหรับบางคนที่ต้องการกำลังใจและไร้ที่พึ่ง  การได้รับจดหมายจากในหลวงถือได้ว่าเป็นยาชุบชีวิตให้กลับมีความหมายขึ้นมาเลยทีเดียว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าในหลวงไม่เคยทอดทิ้งคนไทย  แม้เพียงคนเดียว

ทำให้ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าในหลวงรักคนไทยมากขนาดไหน  และข้าพเจ้าก็สามารถตอบแทนคนไทยทั้งประเทศได้เลยว่า  คนไทยก็รักในหลวงมากเช่นกัน

ภาพหนึ่งที่ข้าพเจ้าเห็นมาตั้งแต่เด็ก  และ ติดอยู่ในความทรงจำตลอดมาก็คือ ภาพของในหลวงกับสมเด็จย่า ไม่ว่าสมเด็จย่าจะเสด็จไปที่ใดก็จะมีในหลวงประคองเดินอยู่ตลอดเวลา เป็นภาพที่น่ารัก และตื้นตันมากๆ 

เพราะในหลวงของนอกจากจะเป็นยอดพระมหากษัตริย์ของโลกแล้ว ยังทรงเป็นพระมหากษัตริย์ยอดกตัญญูอีกด้วย  ซึ่งข้าพเจ้าเชื่อว่าหลายคนคงเคยได้อ่านบทความของ พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน จากทางอินเตอร์เน็ต

เมื่อข้าพเจ้าได้อ่านแล้วรู้สึกประทับใจ และชื่นชมในความกตัญญูของพระองค์ คือ เมื่อครั้งที่สมเด็จย่าทรงประชวรและกำลังจะออกจากโรงพยาบาล ซึ่งที่โรงพยาบาลนั้นมีทั้งทหาร  มีองครักษ์  และมีพยาบาลที่คอยประคองสมเด็จย่าอยู่แล้ว  

แต่ในหลวงทรงตรัสว่า “ไม่ต้องคนนี้แม่เรา เราประคองเอง ตอนเล็กๆ แม่ประคองเรา สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน เพราะฉะนั้นตอนนี้แม่แก่แล้ว เราต้องประคองแม่เดิน เราต้องเทิดพระคุณท่าน ไม่ต้องอายใคร”

 ในฐานะที่เราเป็นเพียงประชาชนธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งได้ฟังคำที่ในหลวงทรงตรัสแล้วก็รู้สึกซาบซึ้ง  และอดคิดไม่ได้ว่า  ทำไมในหลวงซึ่งทรงเป็นพระมหากษัตริย์ ที่ปกครองแผ่นดิน ที่ต้องทรงงานอย่างหนัก  และเหน็ดเหนื่อย  

แต่ก็ยังสามารถแบ่งเวลาเพื่อไปคอยดูแลแม่  และทำหน้าที่ของผู้เป็นลูกได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์  และนี่คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งจากหลายร้อยเหตุผลที่คนไทยรักและเทิด ทูน ในหลวง “พระมหากษัตริย์ยอดกตัญญู”

 ความรักและความภักดีที่คนไทยมีให้กับในหลวง ที่แสดงให้ชาวโลกเห็นว่าคนไทยนั้นมีความจงรักภักดีกับในหลวงอย่างล้นหลาม คือ ภาพเหตุการณ์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2549 เป็นวันที่ข้าพเจ้าได้เห็นภาพประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในประเทศไทย คือ ภาพที่ในหลวงทรงโบกพระหัตถ์ให้ประชาชนชาวไทยที่มาเข้าเฝ้าที่พระที่นั่งอนันตสมาคม โดยมีสมเด็จพระราชินียืนเคียงข้าง  

ถึงแม้ว่าวันนั้นข้าพเจ้าจะไม่สามารถไปเข้าเฝ้าพระองค์ได้ แต่ภาพที่ข้าพเจ้าได้รับชมทางโทรทัศน์ คือ ภาพที่ประชาชนชาวไทยร่วมใจกันสวมเสื้อสีเหลืองไปรวมตัวกับเพื่อเข้าเฝ้าในหลวงจนเหลืองอร่ามเต็มลานพระบรมรูปทรงม้า  โดยไม่หวั่นแม้ว่าอากาศจะร้อนอบอ้าว  และคนจะเบียดเสียดกันมากเพียงใด  

ซึ่งข้าพเจ้าเชื่อว่าไม่ว่าประชาชนชาติใดเมื่อได้เห็นภาพประวัติศาสตร์วันนั้นก็คงอดที่จะซาบซึ้ง และน้ำตาคลอไม่ได้ เพราะเป็นวันที่แสดงถึงความสามัคคี ความร่วมใจ และความจงรักภักดีของชาวไทยที่มีต่อในหลวง จนต่างชาติยกย่องว่าพระมหากษัตริย์ของไทยว่าเป็น “THE KING OF KING”

       ประโยคที่ว่า “เรารักในหลวง” แม้จะเป็นเพียงประโยคสั้นๆ แต่เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นความรักของคนไทยที่มีต่อในในหลวง และคงมีเพียง “คนโง่” เท่านั้นที่ไม่มีประโยคนี้อยู่ในใจ

และสุดท้ายนี้ข้าพเจ้าก็ขอปฏิญาณกับตนเองว่า  จะเจริญรอยตามพระมหากษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรม  และกตัญญูของเราพระองค์นี้  ด้วยการอยู่อย่างพอเพียง ไม่เบียดเบียนผู้อื่น  และที่สำคัญที่สุด คือ ข้าพเจ้าจะกตัญญูต่อบุพการีให้มากที่สุด   ดังเช่นที่พระองค์ทรงปฏิบัติเป็นแบบอย่างให้กับคนไทยเรื่อยมา

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ”

 

**ขอขอบคุณเรื่องของ นางสาวอฑิตยา ไพโรจน์

จาก “เรื่องราวใต้เบื้องพระยุคลบาท”




ความเห็น

  • ทิวา wrote on 11 มิถุนายน, 2012, 19:54

    ……….พระคุณพ่อมากค่ามหาศาล ลูกคิดการทดแทนไม่หมดนั่น
    พ่อเป็นร่มโพธิ์ไทรให้ป้องกัน พ่อฝ่าฟันทำเพื่อลูกทุกประการ…….
    เป็นบุญมากมายมหาศาลที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากในหลวง   ได้รับจดหมาย  ได้รับความห่วงใย   ..แต่คิดว่าพระองค์คงอยากทำสิ่งต่างๆให้คนไทยทุกคนแบบนี้  แต่ในความเป็นจริงใครจะมีเวลาทำได้ทั้งหมด  พระองค์จึงทรงทำโดยรวมให้เป็นประโยชน์เรื่องระดับใหญ่นั่นแหละ   

  • ใบไม้ wrote on 13 มิถุนายน, 2012, 14:05

    ขอพระองค์ทรงพระเจริญ แผ่นดินไทยโชคดีที่สุดในโลกที่มีพระเจ้าอยู่หัว  ผู้ทรงมีเมตตาต่อประชาชนคนไทย

ผู้เขียน

เขียน 10289 เรื่องบนเว็บไซต์นี้

สำนักข่าวเจ้าพระยาดำเนินกิจการเพื่อสาธารณะประโยชน์และไม่แสวงหากำไร
Copyright © 2017 สำนักข่าวเจ้าพระยา. All rights reserved
web analytics